X
تبلیغات
رایتل
شبگـــــرد
  
 
 
آرشیو
 
چهارشنبه 10 تیر‌ماه سال 1383
سپهر سهرابی...




شعری از سپهر سهرابی:

اهل حمامم
پوستم مهتابیست
چشمهایم آبیست
پدرم دلاک است
سر طاسی دارد
لنگ می اندازد
شامپو مصرف کرد
کله اش هی کف کرد
و سپس مویش ریخت
و چه اندازه سرش براق است!

حرفه ام دلاکیست
هدف من پاکیست

مینشیند لب سکو آرام
یک نفر با احساس
و تصور کرده خوش پر و پاست!

کودکی را دیدم
میدود در پی صابون و لگن

ای نهان در پس در
خشک آوردم، خشک!

مشتری های عزیز
لگن خاصره تان سالم باد!
رختها را نکنید...
آب مان بند آمد!!!
برمیگردم...


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 136361


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها